Göç Şiirleri (Turkish)

Göçüp Kalanlar

Oysa herkesin ruhuna, ruhundan üflemişti yaradan

Ama aynı gökyüzünün altında farklı dünyalardaydık

Farklı renklerde, farklı ırklarda, farklı dinlerde

Kimisine göçmen dedik, kimisine mülteci, kimisini de rakamlardan ibaret zannettik.

4 milyon göçmen dedikte; 4 milyon hikaye, 4 milyon yaşam savaşı, 4 milyon mücadele diyemedik.

“Avrupa ‘ya kaçak yollarla gidiyorlar” dedikte, batan botlarla mavi deniz, onlara kara toprak oluyor diyemedik.

Mücadelelerine tanık olduk ama hadi bir cesaret elimizi taşın altına koyamadık.

Savaş, ölenlere değil kalanlara zordu. Ve savaştan kaçıyorsa bir insan, yüreğinde tüm insanlar günahını taşıyordur.
Bir yerlerde savaşıyorsa insanlar bu, ben barış için savaşmadığımdandır.

Paylaşamıyorsak acılarımızı, sevinçlerimizi, birlikte yürüyemiyorsak hayat yolunu, farklıyken aynı olamıyorsak bu, ülkemizin kapılarını açıp da gönlümüzün kapılarını açamadığımızdandır…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *