Göç Yazıları (Turkish)

Göçmen Ne İster?

Daha dün bir savaşın içerisinden çıktım..

Tozlu gök bulutların, beton yığınların, yerde yatan cansız bedenlerin arasından..

Bomba sesleri halen kulağımda..

Yaralı insanların inlemeleri , çocukların korku çığlıkları, kadınların feryadları…

Saklandığımız, yıkılmış beton taşlarının arasında her dakika ölecekmiş gibi şehadet çeken, evladını, arkadaşlarını ve annesini bir savaşa kurban etmiş, milyonlarca göçmenden sadece biriyim..

Yaşadığım tüm endişelerin, korkuların, kayıplarımın ardından,

hayata tutunmaya çalışan bir göçmenim.

 

Daha bir kaç ay önce öleceğim anı beklerken, şu an hayatta olmanın sevincini yaşıyorum. Umutlarımın tükenip , hayatımın son dakikalarını yaşadığımı düşünürken ve bunu tüm varlığımla hissederken, meğerse daha yaşacayacağım günlerim varmış diyorum..

Öldüm derken , yeniden doğmuş gibiyim.

 

Savaştan kaçmak kolay olmadı, fakat göç ettiğim ülkede yaşamaya çalışmak da bir o kadar zor..

İnsanların arasında kayboluyorum çoğu zaman, kimseler beni görmüyor, duymuyor sanki.

Aslında dokunuyorum bir çok kez, fakat hissedemiyorlar..

Belki sahiplenilmeyeceğim hiçbir zaman, fakat kabullenilmek istiyorum…

 

Ancak şu an buradayım ve yaşıyorsam yalnız değilim belki de, kim bilebilir..

Amacımız bu dünya yolculuğunda kimseyi yerinden etmek, huzursuz etmek ya da kimseye rahatsızlık vermek değil.

Dünya bir misafirhaneyken, bende misafirhanenize ortak olmaya geldim..

 

Nefes aldığımı her hissettiğimde, sönen umutlarım yeniden yeşeriyor, yeniden hayal kuruyorum.

Yani anlayacağınız tüm yokluklarımın arasında yeniden varolmaya çalışıyorum.

Henüz yeni bir yolculuktayım.

Kaybettiğim onca şeyden sonra hayatımı yeniden kazanmanın heyecanı var içimde.. Heyecanıma ortak, yoluma yoldaş olun isterim…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *